از همه دل بریده ام

          دلم اسیر یک نگاست

                            تمام آرزوی من

                                         زیارت امام رضاست(ع)...

صحنه‌ کربلا

آزاده قهرمان علیرضا جولا می‌گوید: ظهر روز پانزدهم نزدیک کرخه نور بودیم که دیدیم حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به آنجا تشریف آورند. بچه‌ها بسیار خوشحال شدند و دور ایشان را گرفتند، چند عکس هم با ایشان گرفتیم. ایشان سخنان جالبی فرمودند و ما به پیشروی خودمان به سوی دشمن ادامه دادیم. یکی دو ساعت بعد دیدیم چند تانک از پشت سرمان میآید. خوشحال شدیم و گفتیم: تانک نیروهای خودی به کمک می آیند. تانک ها که نزدیکتر شدند متوجه شدیم که به طرف ما شلیک می¬کنند. گفتیم احتمالاً تانک ها اشتباه می کنند. بعد از چند لحظه فهمیدیم که اینها تانک دشمن هستند که از پشت سر ما را دور زده اند. لحظات عجیبی بود. تانک ها، خمپاره ها، هلی کوپترها و هواپیماهای عراق همه با هم بر سر بچه ها آتش می ریختند. آنجا بود که صحنه ی کربلا برای ما مجسّم شد.

امشب شب عاشوراست

غروب روز 31 شهریور 59 به اهواز خبر رسید که عراق به خرمشهر حمله‌ور شده است. این خبر هنوز به مردم نرسیده بود. آن شب حسین بین نماز مغرب و عشا در مسجد جزایری سخنرانی کرد و ماجرای حمله عراق را بیان نمود و پیشنهاد کرد که پس از نماز، تا مقر سپاه راهپیمایی انجام شود. پس از نماز، نمازگزاران به منظور اعلام آمادگی در دفاع از کشور، راهپیمایی کردند و مقابل مقر سپاه پاسداران تجمع نمودند. در آنجا حسین سخنرانی انقلابی ایراد نمود و مردم را به جهاد فی سبیل الله دعوت کرد.

شهادت حماسی حسین

برادر محمودزاده، در کتاب حماسه هویزه می‌نویسد:
«قامت حسین، از میان دود و گرد و غبار پشت خاکریز پیدا شد. یک تانک دیگر با گلوله حسین به آتش کشیده شد. پیدا بود که از همه افراد گروه، اکنون فقط حسین زنده مانده است. حسین از جا بلند شد و خود را به خاکریز دیگر رساند. غیر از گلوله‌ای که در آرپی‌جی بود، یک گلوله دیگر هم داشت. دوباره پیشروی تانک‌ها شروع شد. به قصد تصرف خاکریز پیش می‌آمدند. حسین پشت خاکریز خوابیده بود. تانک به چند متری خاکریز که رسید، حسین گلوله‌اش را شلیک کرد، دود غلیظی از تانک بلند شد. چهار تانک دیگر به ده متری حسین رسیده بودند. حسین از جا بلند شد و آخرین گلوله را رها کرد. سه تانک باقیمانده در یک زمان به طرف حسین شلیک کردند و محل استقرار حسین را دود و گرد و خاک پوشاند، گرد و خاک که کمی فرو نشست توانستیم اول آر‌پی‌جی و سپس حسین را ببینیم. جسد حسین به پشت روی ته¬مانده خاکریز افتاده و چفیه بلند گردنش، صورت او را کاملاً پوشانده بود.

ورزش صبحگاهی و نهج‌البلاغه

برادر جولا نقل می‌کند:
در ورزش صبحگاهی از سپاه بیرون می‌رفتیم تا می‌رسیدیم به قبرستان بیرون شهر، آنجا که می‌رسیدیم، سیدحسین می‌گفت: آرام راه بروید و در وسط دو ستون خطبه‌های نهج‌البلاغه را برای ما می‌خواند، او عبارات عربی را از حفظ می‌خواند، بعد ترجمه و تفسیر می‌کرد. یک روز خطبه‌ای می‌خواند که حضرت علی(ع) با یارانش از کنار قبرستانی عبور می‌کردند، امام به یاران خود فرمود، بایستید و فرمود: می‌دانید که مرده‌ها با شما صحبت می‌کنند؟ یاران گفتند: نه، امام فرمود: اینها دارند با شما صحبت می‌کنند، به شما می‌گویند: ما فرصت را از دست دادیم، ولی شما فرصت دارید فاصله ما تا شما یک متر بیشتر نیست، اما ما فرصت را از دست داده‌ایم، اکنون نه راه برگشت داریم و نه راهی برای انجام عمل خیر، ولی شما فرصت دارید. این فرصت را غنیمت بشمارید و از آن استفاده کنید و... حسین چنان سخن می‌گفت که گویا حضرت علی(ع) دارد این مطلب را بیان می‌فرماید و چنان تأثیر معنوی بر بچه‌ها می‌گذاشت که قابل بیان نیست.

 1. بصیرت و معرفت عاشورایی:

وقتی فرمانده‌ای در به در، شهری جنگ زده را زیر پا می‌گذارد تا هر طور که هست. در آن شرایط بُحرانی، به نیروهایش همراه با اسلحه، نهج‌البلاغه نیز هدیه کند، در می‌یابی که میراث‌دار نسلی بزرگ هستی. نسلی از جنس بصیرت و معرفت که تمام تیزبینی، آگاهی، ذکاوت، شجاعت، همت و غیرت خود را در پناه اسلام و از معدن قرآن و عترت به دست آورده است. آیا بدون تکیه بر کلام الهی و اولیاء معصوم او می‌توان راه انتخاب درست و اوج و تعالی و در مراحل بعد ساختن جامعه و بناکردن تمدن بر مبنای ارزشهای متعالی را دریافت!؟ اگر اسلام بهترین دانشگاه و حسین یکی از بهترین دانشجویان آن است، پس چرا...؟

2. شهادت طلبی و اقدام عاشورایی:

در کشاکش هجوم وحشیانه دشمن به مرزهای عزت و شرافت مسلمین، آنگاه که تفکرات مادی و روحیّات پر از ذلّت و سست بنی‌صدری و شرائط نا به سامان کشور، سلاح شهادت طلبی را تحقیر و ناکار آمد نشان می‌داد. جمعی محدود از آگاه‌ترین و پاک‌ترین جوانان ملت که از شهرهای مختلف ایران گرد هم جمع شده بودند، با بصیرت و اتکاء بر عقلانیت ایمانی خویش، پیام حضرت سیدالشهدا(ع) را از دشت هویزه به مردم مؤمن ایران ابلاغ کردند که: «هیهات منا الذّلـﺔ» و فریاد برآوردند «و إن کان دینُ محمّد لم یستَقِم إلا بقَتلی فیا سُیُوفُ خذینی». پس از آن بود که شوق شهادت طلبی به سرعت کشور را فرا گرفت و منافقان ترسو و غربزده داخلی، روز به روز رسواتر شدند و شهادت طلبی از یک سو به عنوان سلاحی کارآمد و بازدارنده و از سویی دیگر به عنوان آرزویی بلند در سلوک معنوی مجاهدان فی سبیل الله شناخته شد و تمام فضای جبهه‌های نبرد و قلوب ملت ایران را فرا گرفت.

 1. مقتل شهید حسین علم الهدی
  

2. مزار شهدای بومی هویزه و دشت آزادگان
  

 ۳. مزار شهدای هویزه
 

4. مقبره مادر شهید حسین علم الهدی
  

5. مسجد یادمان

هویزه

شهر هویزه در 10 کیلومتری جنوب غربی سوسنگرد، مرکز یکی از بخشهای دشت آزادگان است. دشمن در آغاز جنگ با اشغال شمال و شرق هویزه، عملاً آن را محاصره کرد. در عملیات هویزه در 15/10/59 رزمندگان از این منطقه نفوذ کردند و به محل استقرار دشمن در جنوب کرخه کور هجوم بردند و 800 نیروی عراقی را که تا به آن روز بی‌سابقه بود اسیر کردند. شرح عملیات: عملیات نامنظم و در نوع خود گستردۀ «نصر» در روز 15 دیماه 1359 با استعداد سه تیپ زرهی از لشکر6 و لشکر92 زرهی اهواز و دو گردان پیاده از نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی همچنین شماری از افراد ستاد جنگهای نامنظم به اجرا درآمد، رزمندگان اسلام از دو محور اقدام به حمله نمودند و آغاز کار با موفقیت همراه بود و بصورتی بی سابقه تعداد زیادی از نیروهای دشمن به اسارت درآمدند اما به دلیل بی برنامگی برای تثبیت نقاط تصرف شده و مواضع بدست آمده، نیروها مجبور به عقب نشینی شدند که طی این روند تعدادی از نیروهای ارتش و نزدیک به یکصد و چهل تن از پاسداران و دانشجویان پیرو خط امام به فرماندهی شهید سیدحسین علم الهدی- فرمانده سپاه هویزه- در محاصره دشمن واقع شدند و پس از مقاومتی جانانه به شهادت رسیدند و اجساد مطهرشان زیر شنی تانکها قطعه قطعه شد. این عملیات دوّمین تجربه ناموفق ارتش جمهوری اسلامی، در حملات گسترده بود و علیرغم شکست حلقه محاصره شهر سوسنگرد، هویزه در 27 دیماه به اشغال نیروهای دشمن درآمد و با خاک یکسان شد.

امام پیام داده‌اند ...

داخل مقر عملیات از شهید همت پرسیدم حاجی چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟ با حالت عجیبی که قابل توصیف نیست، گفت: امام پیام داده‌اند؛ فرموده‌اند جزایر مجنون باید حفظ شود. دائم با دست به پیشانی‌اش می‌زد و این جمله را تکرار می‌کرد: امام پیام داده‌اند، ... فرمان داده‌اند. از عشق و علاقه ‌فراوان او به امام خبر داشتم، ولی تا آن لحظه چنین صحنه‌ای ندیده بودم.
او در امام ذوب شده بود. به همین خاطر، وقتی پیام را شنید، گفت سریع خود را به دوکوهه برسانم تا چند گردان به منطقه اعزام کنم. حالت حاج همت در آن لحظه حساس قابل وصف نیست. فقط می‌توانم بگویم که وقتی پیام امام را شنید، سر از پا نمی‌شناخت، خورد و خوراک را بر خود حرام کرد و تا لحظه شهادت، از حرکت و جنب‌ و جوش باز نایستاد.

پرچم سرخ یا سفید

سردار شهید حاج عباس کریمی از شهید حاج همت در مجنون می‌گوید:
در جزیره مجنون دشمن فشار زیادی را از طریق هوا و زمین و توپخانه به روی بچه‌ها می‌آورد. بعضی مواقع فشار آن قدر زیاد می‌شد که بچه‌ها ناامید می‌شدند و می‌گفتند ماندن در جزیره درست نیست و باید فکری بکنند. ولی شهید بزرگوار حاج همت طوری با روحیه قوی برخورد می‌کرد که بچه‌ها روحیه می‌گرفتند و در آخرین لحظات هجوم دشمن به خط، حاج همت دید که تلفات زیاد است و بچه‌ها روحیه‌شان را باخته‌اند، همه را جمع کرد و گفت: برادران! امام گفته‌اند جزیره باید نگه داشته شود. حالا در مقابل این امرِ امام تکلیف ما چیست؟ ما دو راه بیشتر نداریم: یا باید پرچم سرخ در دست بگیریم و از جزیره دفاع کنیم و یا اینکه پرچم سفید برداریم. انتخاب کنید. در این لحظه شوری غیر قابل وصف در بچه‌ها ایجاد شد و همه قلب‌ها یکی شد و همه با هم قسم خوردند که برنگردند و تا آخرین قطره خونشان از جزیره دفاع کنند و حاجی اولین کسی بود که به طرف دشمن حمله کرد و در همان لحظه اول ترکش را شکار کرد و به آسمان پرواز... 

دقت در استفاده از بیت‌المال

سردار شهید مهدی باکری، در مورد استفاده شخصی از بیت‌المال، چنان سختگیر بود که هیچ کس نمی‌توانست با او کنار بیاید. آفتاب جنوب از پشت شیشه‌های تویوتا اذیت می‌کرد. می‌خواستم کولر را روشن کنم، جرئت نمی‌کردم طاقت نیاوردم دکمه کولر را فشار دادم و هوای سرد و لطیف، با فشار وارد ماشین شد. آقا مهدی سرش را به طرف من برگرداند و گفت: «الله بنده سی! می‌دانی، کولر را که روشن می‌کنی مصرف بنزین زیاد می‌شود؟ خاموش کن! فردای قیامت چه جوابی داریم که به شهدا بدهیم. مگر در سنگر. بچه‌ها زیر کولر نشسته‌اند که تو کولر را روشن می‌کنی؟»

1. تسلیم و وفای عاشورایی

جزایر مجنون در غرب طلائیه با نبردی عاشورایی تصرف شد و دشمن وحشیانه به بمباران شیمیایی پرداخت و به اقرار خودشان تنها یک میلیون گلوله توپ بر سر رزمندگان ریخت، درگیری در محور طلائیه زیر آتش شدید دشمن چندین شب ادامه یافت. خطر عقب‌نشینی و عدم فتح نزدیک بود که به ناگاه دم مسیحایی حضرت امام(ره) مانند همیشه حماسه‌ای دیگر را در تاریخ دفاع مقدس ثبت کرد.
بعدازظهر 14 اسفند 1362 حضرت امام خمینی(ره) برای رزمندگان اسلام پیام دادند: «جزایر حتماً باید نگه داشته شود هر طور که شده». این پیام صحنه‌های زیبای استقامت، شهادت و ایثار را به نمایش گذاشت، چرا که رزمندگان طلائیه بارها و بارها با حسین(ع) بیعت کرده بودند و «إنی سلمٌ لم سالمکم و حربٌ لمن حاربکم» را از دل بیان نموده بودند. چنانکه شهید حجت الاسلام میثمی که در عملیات حضور داشت گفت: «هر کس در طلائیه ایستاد اگر در کربلا هم بود می‌ایستاد.»

2. سرداران جهاد اکبر و جهاد اصغر

میدانهای نبرد بسیار وسیع و غلبه بر دشمن بسیار دشوار بود، حفظ مواضع نیروهای خودی و دست‌آوردهای عملیات که تحت عنایات الهی حاصل می‌شد بسیار سخت و دشوار بود. نبرد در جزایر مجنون و طلائیه گره خورده بود. و بیم عقب‌نشینی و رها¬کردن دست‌آوردها به وضوح بر میادین نبرد سایه انداخته بود در این فضای سنگین امام خمینی(ره) با تکیه بر کدام نیرو و توان فرمود: «جزایر حتماً باید نگه داشته شود هر طور که شده»؟!
امام پس از خدا و اهل بیت(ع)، تکیه‌اش به سرداران و فرماندهان بود آنان رادمردانی بودند که از جبهه‌ای به مراتب سخت‌تر از جبهه طلائیه و مجنون پیروزمندانه و فاتحانه خارج شده بودند، جنگ هر چه بود جهاد اصغر بود اما این سرداران و رزمندگان پیش‌تر در جبهة جهاد اکبر(جهاد با نفس) پیروز و سربلند از ارزشهای وجودشان محافظت نموده بودند.
باکری و یارانش، خرازی و یارانش، همت و یارانش، برونسی، کریمی، زین‌الدین و همة سرداران و رزمندگان مجموعه‌ای بودند انسانی که اخلاق و ایمان از بارزترین خصوصیات آنان بود.

1. سه راهی شهادت   (محل مجروح شدن حاج حسین خرازی نیز پائین تر از سه راهی شهادت قرار دارد.)

2. حسینیه ابالفضل(ع)  (پایگاه تبلیغی و روایتگری علمدار روایتگری شهید حجــﺔ الاسلام ضابط(ره) )

3. ماکت توجیه عملیات (جنب سه راهی شهادت)

4. خاکریز متصل به دیدگاه

طلائیه

طلائیه نامی آشنا و سرزمینی پر معناست. قطعه‌ای از بهشت که در منتهی‌الیه غرب استان خوزستان و نزدیک مرز ایران و عراق قرار دارد. دشتی وسیع به نام طلائیه که یادمان شهدای آن به مانند نگینی درخشان در میان آن کویر سوزان بوستانی بر پا نموده است.
از میانة جاده اهواز خرمشهر باید به یاد یاران عاشورایی امام حسین(ع) تقریباً 72 کیلومتر طی کنیم تا به سرزمین یاران عاشورایی خمینی(ره) برسیم. طلائیه در روزها و شبهای مربوط به عملیات خیبر شاهد صحنه‌هایی بود که صدها سال قبل از آن کربلا آن را دیده بود. کربلا جاودانه ماند و طلائیه نیز یادمان گشت تا برای همیشه یاد و نام یاران عاشورایی خمینی(ره)  را زنده نگاه دارد.
طلائيه شب هاي زمستاني سرد و روزهاي تابستاني بسيار گرمي دارد. در اواسط فصل گرما، حرارت در اين منطقه اکثراً از 50 درجه سانتيگراد مي گذرد. زمين طلائيه، هموار و سطح آن پوشيده از خاک و رسوب نمک است. در زمان بارندگي با طغيان آب هور بيشتر طلائيه هم به زير آب مي رود. آبي که در سطح زمين است و عمق چنداني ندارد و همين باعث باتلاقي شدن منطقه در ماه هاي خاصي از سال مي شود. اگر از طلائيه قدري به سمت غرب برويد، به هور برمي خوريد. بر همين اساس مي توان گفت که طلائيه مرز بين خشکي و هور در اين منطقه به حساب مي آيد.
طلائيه تابع بخش هويزه و دهستان بني صالح است و داراي قدمت چنداني نيست. شايد بتوان در اين مناطق گروهي از «صابئين مندايي» را يافت که به گفته مورخين محل زندگي و امرار معاش خود را دهانه رودخانه کرخه و هورهاي بين ايران و عراق انتخاب کرده اند. اينان گرچه در کتمان عقايد خود مي کوشند امّا نوعي از مسيحيان هستند که به يوحنّا اعتقاد دارند و عيسي را جانشين او مي دانند و تمام اعمال مذهبي آنان که مهم ترين آنها غسل تعميد است، با آب انجام مي يابد. از اين رو در اين مناطق و اطراف هور پراکنده اند.
امّا آنچه منطقه طلائيه و هورهاي اطراف آن را معروف و زبانزد کرده است، نه اقوام و نه موقعيت جغرافيايي آن بلکه جنگ هايي است که در دهۀ 60 در آن اتفاق افتاد. طلائيه سال هاي سال در آرامش و سکوت روزگار مي گذراند تا آنکه جنگ تحميلي از سوي عراق آغاز شد و بر اين سرزمين همان گذشت که ...

پادگان حمید

واقع در كيلومتر 39 جاده اهواز – خرمشهر، اين پادگاه متعلق به ارتش جمهوري اسلامي ايران است و از ابتداي جنگ تحميلي به اشغال ارتش متجاوز عراق درآمد و در مرحله دوم عمليات بيت‌المقدس در ارديبهشت سال 1361 آزاد گرديد. ارتش متجاوز عراق پس از 20 ماه اشغال اين پادگان در زمان عقب‌نشيني و فرار از اين منطقه اين پادگان را به طور كامل منهدم نمود. آثار تخريب همچنان باقي است.

اگر شهدا نبودند...

امروز شرکت من در مجموعه زایران خاک خونین شلمچه، برای بزرگداشت یاد و نام شهیدان عزیز و مردان بزرگی است که با خون خود، با جهاد و همت خود، با عزم و اراده خود، نام شلمچه و خرمشهر و خوزستان و ایران را در تاریخ، بلند کردند.
ملت ایران در دوره معاصر، هرچه عظمت و عزت در دنیا دارد، به برکت خون رزمندگانی است که در این سرزمین های خونین، حضور پیدا کردند و جان خود، سلامت و جوانی خود را برای اسلام، برای ملت و میهن شان در طبق اخلاص گذاشتند و تقدیم کردند. ایران، امروز هرچه دارد و در آینده هرچه بدست بیاورد، به برکت خون این شهیدان است. اگر این شهدایی که شلمچه، یادگار آنها واین بیابان های خونین، حامل نشانه های آنهاست، نبودند، امروز در این کشور، از استقلال ملی، از شرف ملت، از اسلام و از هیچ چیز ایرانی، نشان برجسته ای نبود؛ اینها در مقابل دشمن مهاجمی که بدون کمترین ملاحظه ای به مرزهای جغرافیایی و مرزهای اعتقادی حمله کرده بود، ایستادند.

سرزمین مقدس

من این سرزمین را یک سرزمین مقدس می دانم. این جا نقطه ای است که ملائکه الهی که شاهد فداکاری مخلصانه این شهدای عزیز بودند، به این جا تبرک می جویند. این جا متعلق به هر کسی است که دلش برای اسلام و برای قرآن می تپد. این جا متعلق به همه ملت ایران است. دل های همه ملت ایران، متوجه این نقطه، این بیابان و همه این مناطقی که شاهدفداکاری های جوان ها بوده است. شما که این جارا گرامی می دارید، خوب می کنید؛ آمدن شما و احترام به این نقطه، بسیار بجا و بسیار کار صحیحی است. بنده هم خواستم به ارواح طیبه شهیدان و به نفس های معطر جوانان مؤمن، تبرک بجویم و به این عزیزان احترام کنم؛ من هم آمدم در جمع شما شرکت کردم.

دیدار با مردم شلمچه- هشتم فروردین ۱۳۷۸

ز آه سينه ي سوزان ترانه مي سازم

چو ني زمايه ي جان اين فسانه مي سازم

به غمگساري ياران چو شمع مي سوزم

براي اشك دمادم بهانه مي سازم

پر نسيم به خوناب اشك مي شويم

پيامي از دل خونين روانه مي سازم

نمي كنم دل از اين عرصه ي شقايق فام

كنار لاله رخان آشيانه مي سازم

در آستان بخون خفتگان وادي عشق

برون ز عالم اسباب خانه مي سازم

چون شمع بر سر هر كشته مي گذارم جان

زيك شراره هزاران زبانه مي سازم

زپاره هاي دل من شلمچه رنگين است

سخن چو بلبل از آن عاشقانه مي سازم

سر وتن و دل و جان را به خاك مي فكنم

براي قبر تو چندين نشانه مي سازم

كشم به لحظه ي شوريدگي بساط ((آمين ))

كنون كه رفت سفر چون كرانه مي سازم

شلمچه در فرانسه

حميد داوودآبادي، نويسنده دفاع مقدس، مي‌گويد:
پروفسور «ادون روزو» رئيس موزه جنگ فرانسه را به مدت يکساعت به شلمچه مي‌بردند. احمد دهقان- نويسنده جنگ- تعريف مي‌کرد: وقتي با اين آدم فرانسوي پا به شلمچه گذاشتيم، او هي نفس عميق مي‌کشيد و واي واي مي‌کرد و مي‌گفت: اين جا کجاست؟ اين زمين با آدم حرف مي‌زند! ما اگر يک وجب از اين زمين را در فرانسه داشتيم، نشانت مي‌دادم مردم چه زيارتگاهي درست مي‌کردند.
بعد هم همين «ادون روزو» گفته بود آروزي من اين است که يک هفته بتوانم با پاي پياده روي اين خاک- شلمچه- قدم بزنم. موقع رفتن به کشورش هم گفته بود: همه بيست سال مطالعه و تلاش و تحقيقاتي که روي جنگ‌هاي دنيا داشته‌ام يک طرف، اين سه روزي که ايران بودم و درباره جنگ شما شنيدم، يک طرف.

عنايت ويژه حضرت زهرا (س) و قدرت نام مبارک آن حضرت

در شب عمليات کربلاي 5 ، با توجه به تجربه کربلاي4 و اهميت منطقه و مشاهده رفت و آمد فرماندهان عراق در خط در روز قبل از عمليات ما بسيار نگران بوديم. در سنگر (که تعدادي از فرماندهان و رزمندگان حضور داشتيم) لحظاتي قبل از اعلام رمز همه در حالت اضطراب به سر مي‌برديم، لذا سکوتي عجيب فضا را گرفته بود، (شايد ترجيح مي‌داديم رمز عمليات گفته نشود). اما به محض اعلام رمز همه رزمندگان به يکباره به گريه افتادند و حالتي عجيب در فضا پيدا شد، حالتي که پس از آن ترس تبديل به اميد و يقين بر پيروزي شد و با يک انرژي خاص اقدام به آغاز علميات نموديم.*
 

*راوی: حاج حسین کاجی، لشکر17 علی بن ابی طالب(ع) .

عمليات کربلاي پنج گرچه در نوع خود بسيار گسترده طراحي¬شده بود اما در واقع ادامه همان کربلاي چهار بود و حتي عراقي¬ها کربلاي چهار و پنج را يک عمليات مي ديدند نه دو عمليات.
به دليل دست نيافتن به اهداف پيش بيني شده در عمليات کربلاي4، و در نتيجه آمادگي و داوطلبي نيروها و از همه مهمتر تأکيد و دستور امام مبني بر اجراي عمليات در همان زمان « طرح عمليات کربلاي 5 » در مدت 12 روز ريخته شد و در تاريخ 19 دي ماه 1365 رأس ساعت 1 و 30 دقيقه بامداد با رمز « يا زهرا سلام‌الله عليها » آغاز شد و تا پايان سال 65 ادامه يافت. پس از فتح خرمشهر تسلط بر شلمچه به عنوان معبر وصولي به بصره در زمره اهداف نظامي ايران قرار گرفت. تلاش پيگير نيروهاي خودي در محورهاي مختلف از جمله «کانال زوجي»، «پنج ضلعي» که رشادت جانانه نيروهاي لشکر 19 فجر فارس و لشکر 17 علي بن ابيطالب عليه السلام قم را در پي داشت و درگيري در جزيره «بوارين» و پاسگاه «بوبيان» در مجموع علي رغم آتش شديد دشمن و بعضاً کمبود مهمات و آذوقه باعث پيدايش يک امکان جديد براي اجراي آتش پي¬درپي بر روي شهري بصره و انهدام قسمت ديگري از ارتش عراق (حتي بيشتر از فاو) شد.

«شلمچه را مي‌توان مرز خاکي و پاسگاه مرزي ايران و عراق تعريف کرد. شلمچه را مي‌توان اولين محور تهاجم ارتش بعثي عراق به سرزمين جمهوري اسلامي ايران تعريف کرد و ... اما نه!؟
«شلمچه» سرزمين با شرافتي است که شرافت خود را از دو حادثه و دو قافله و دو قدم دريافت کرده است... .
قافله‌اي از مدينه به سوي خراسان حرکت کرد، امير اين قافله، حجت خدا حضرت علي‌بن موسي‌الرضا عليه السلام بود که در مسير خويش از بصره به سوي اهواز بر خاک شلمچه قدم نهاد و شبي را در نخلستان اين منطقه بيتوته کرد.
قافله ديروزِ مولا، ردپايي از خود بر جاي گذاشت که شيعيانش در دفاع مقدس، در منطقه شلمچه‌ جاده امام رضا عليه السلام را کشيدند و آمدند سينه‌ها را سپر کردند و با فرياد «يا زهرا سلام‌الله عليها» خون دادند که ديگر به اسلام سيلي نزنند و مولايشان را به ولايتعهدي مأمون نبرند.
کاروان ديروز با کاروان امروز بسيجيان در شلمچه پيوند خورد و اين است که ديگر شلمچه نام پاسگاه مرزي نيست بلکه مرز ايمان و کفر است و صحنه نبرد عاشورائيان عصر انتظار. ياران خميني(ره) در شلمچه ايستادند تا ايران سقوط نکند، تا عمليات بيت‌المقدس و درگيري شديد لشکر5 نصر در شلمچه و عمليات رمضان و سپس کربلاي 4 و در نهايت حماسه‌هاي کم‌نظير و زيباي کربلاي 5 را خلق کنند.
شلمچه سرزميني تابناک و خورشيدي فروزان است، روزهايي که عده‌اي در تخت جمشيد جشن نوروزي بر پا مي‌کردند، علمدار عصر غيبت و انتظار حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي مدظله العالي نوروز 1378 را در شلمچه برگزار کرد تا شراره‌اي از سوز درونش را در قالب ابياتي چون:
«ز پاره‌هاي دل من شلمچه رنگين است  سخن چو بلبل از آن عاشقانه مي‌سازم»
براي ما به يادگار بگذارد.
همانطور که عرض کرديم شلمچه شاهد چندين عمليات بوده است، عمليات دفع دشمن و مقاومت در روزهاي اول جنگ، عمليات هاي بيت المقدس، رمضان، کربلاي4، 5 و 8، بيت المقدس7 و دفع پاتک سراسري دشمن در پايان جنگ که از اين ميان ما به توضيحي پيرامون عمليات کربلاي5 مي پردازيم.

شلمچه

منطقه ي عمومي شلمچه از ضلع غربي خرمشهر شروع مي شود و تا عمق خاک عراق به پيش مي رود. خط مرزي، اين منطقه را به دو قسمت شلمچه ي ايران و شلمچه ي عراق تقسيم کرده است. شلمچه ايران در منتهي اليه جنوب غربي جلگه ي خوزستان قرار گرفته است. اين منطقه از شمال به «حسينيه»، از جنوب به اروندرود، از شرق به خرمشهر و از غرب به خط مرزي ايران و عراق محدود مي شود. شلمچه ي عراق نيز در جنوب شرقي بصره واقع است. از شمال ، به منطقه زيد، از جنوب به رودخانه ي اروند، از شرق به دژ مرزي ايران و عراق و از غرب به شهرهاي تنومه و الحارثه مي رسد.
شلمچه داراي آب و هواي گرم سيري است. حداقل دماي هواي آن در زمستان به صفر درجه ي سانتي گراد مي رسد و دماي آن در تابستان از مرز 55 درجه، تجاوز مي کند. اين منطقه فاقد برجستگي هاي طبيعي است و جنس خاکش از رس است و به هنگام بارندگي، تردد روي اين زمين، فقط با اتکا به جاده، ميسر است. به دليل اتصال به ضلع جنوبي شلمچه با اروندرود، باتلاق ها و آب گرفتگي هاي متعددي ايجاد شده است و روييدني هايي نظير چولان و بردي در کنار آب گرفتگي ها به چشم مي خورد.
شلمچه نخلستان هم دارد. اين نخلستان درضلع جنوبي آن در حاشيه ي اروندرود واقع است. کمي بالاتر و به موازات خط سبز نخلستان، جاده اي آسفالت نظرها را به خود جلب مي کند. جاده اي شرقي- غربي که شرق آن به شهر خرمشهر منتهي مي شود و غرب آن در خاک عراق ادامه مي يابد.
رودخانه ي اروند که تمام ضلع جنوبي شلمچه را پوشانده است، رودخانه اي است وحشي و ناآرام. داراي بستري گِلي و رسوبي است و عمق آن بين 5 تا 20 متر متغير است. طول اين رود در منطقه شلمچه، از انتهاي جزيره بوارين تا شهر بصره به 20 کيلومتر مي رسد.
کانال پرورش ماهي، کانال زوجي، نهر جاسم، نهر و شهرک دوئيجي، در شلمچه ي عراق قرار دارند.
قبل از شروع جنگ، چندين روستاي کوچک و بزرگ در شملچه ي ايران وجود داشت که بعضي از آنها به دليل دارابودن چشم انداز زيبا، محل تفريح مردم خوزستان بود. روستاييان بيش تر به کار کشاورزي و دامداري مشغول بودند. درصد قابل توجهي از اراضي کشاورزي خرمشهر در منطقه ي شلمچه قرار داشت.
از آن جا که شلمچه يکي از مناطق حساس مرزي به شمار مي رفت، چند پاسگاه، وظيفه حراست از منطقه را بر عهده داشتند که مهم ترين آن ها عبارت بود از: پاسگاه شلمچه، پاسگاه مومني و پاسگاه خين. همچنين جندين پايگاه و دژ کوچک در فواصل معيني براي دفاع درمواقع ضروري تعبيه شده بود و در يک دژ مرکزي به عنوان تغذيه کننده، وظيفه پشتيباني اين پايگاه ها را از نظير نيرو و تجهيزات بر عهده داشت

رژیم عراق با آغاز عملیات افتخارآفرین والفجر هشت و آزادسازی بندر فاو و نیز اشغال و انهدام پایگاه‌های موشكی ساحل به دریا و مخازن نفتی، سراسیمه اعلام می‌كند كه حمله ایران دفع شده است. این رژیم وقتی كه قوای ایرانی در جاده‌های مهم فاو- بصره و فاو- ام ‌القصر و كارخانه نمك در حال بیشتروی  هستند، اعلام می‌دارد كه ایران حتی نتوانسته از اروند رود عبور كند و به دنبال آن، تسلط ایران را بر فاو تكذیب می‌كند.

ستاد تبلیغات جنگ در پی تبلیغات دروغین عراق، طی اطلاعیه‌ای اعلام می‌كند: اگر رژیم عراق بر ادعای خود صادق است، خبرنگاران خارجی را برای اثبات ادعایش به شهر فاو بیاورد.

قطع ارتباط رژیم عراق با خلیج فارس، بزرگترین ضربه‌ای بود كه بر عراق وارد شد و این ضربات پیایی، دشمن را وادار به تناقدگویی كرد.

رژیم عراق پس از ادعای ستاد تبلیغات جنگ ایران و نمایش شهر فاو از سیمای جمهوری‌اسلامی ایران، به ناچار اعتراف می‌كند كه نیروهای ایران در صفوف سپاه هفتم رخنه كرده‌اند و در اطلاعیه بعدی می‌گوید كه نیروهای ایران در حمله خود، مرزهای عراق را پشت سر گذاشته و وارد خاك عراق شده‌اند. بسیاری از خبرگزاری‌ها كه تنها اطلاعیه‌های نظامی طرفین را پخش و از اظهار نظر مشخص خودداری می‌كردند، به ناچار تلویحاً به پیروز‌های ایران در این عملیات اعتراف می‌كنند:

* «فرانس پرس» خبرگزاری رسمی فرانسه:

«نیروهای ایرانی دوشنبه شب، به پیشروی خود در خاك عراق در بخش جنوبی جبهه ادامه داند.»

* خبرگزاری «رویتر»:

«حمله ایران به فاو، نیروهای این كشور را به 40 كیلومتری مرز كویت كه یكی از حامیان اصلی عراق در جنگ بوده، رسانده است.»

* خبرگزاری «یونایتدپرس»:

نیز اخبار بسیار كمی را از پیروزی‌های قوای ایرانی مخابره می‌كند. خبرگزاری و رسانه‌های گروهی كویت به طور یك جانبه، اطلاعیه‌های دروغین رژیم عراق ار پخش می‌كنند و اعلام می‌دارند كه كنترل شهر فاو در دست عراق است.

*تلویزیون ایتالیا:

«برای اولین بار در مدت شش سال كه از آغاز جنگ میان عراق و ایران می‌گذرد، نیروهای ایران موفق شده‌اند از شط العرب [اروندرود] محل تلاقی دو رود بزرگ دجله و فرات در خاك عراق عبور كنند.»

* خبرگزاری فرانسه:

«بندر فاو، اهمیت استراتژیكی خاصی برای عراق داشت.»

پیش از عملیات والفجر هشت بود كه شهید خرازی برای بچه‌های گردان یونس صحبت می‌كرد. به آنان می‌گفت: «برادران! اگر در عملیات زخمی شدید، خیلی بی‌تابی نكنید كه دو نفر دیگر هم مجبور شوند از شما پرستاری كنند و شما را به عقب انتقال دهند. سعی كنید خودتان را از معبر عقب بكشید تا برادران امدادگر سراغ شما بیایند. آه و ناله نكنید كه روحیه بقیه تضعیف شود. بعد اشاره كرد: من خودم زخمی شدم، دستم قطع شد، نه آه كردم و نه ناله؛ چون روحیه دیگران ضعیف می‌شد...»

بعد سه بار گفت: «استغفرالله، استغفرالله، استغفرالله، این نیت را نداشتم كه از خودم تعریف كنم!...

این مطلب در ذهنم بود، تا این كه عملیات صورت گرفت. پشت جاده فاو- البحار بودیم. آتش دشمن خیلی شدید بود. حدود 10متری من گلوله‌ای به زمین خورد. یكی از برادران بسیجی زخمی شد. بالای سرش رفتم، با این كه زخمش خیلی شدید بود، ساكت بود و چیزی نمی‌گفت. پرسیدم: « درد نداری؟» گفت: «درد دارم، خیلی هم دارم؛ اما یادت نیست حاجی چی گفت. من سفارش او را اطاعت می‌كنم و چیزی نمی‌گویم.»

 اروند كنار                            

اروند كنار از بزرگترين رودهاي جهان است كه از اتصال دو رود دجله و فرات تشكيل مي‌شود و در منطقه خرمشهر، كارون نيز به آن اضافه مي‌شود. اين رودخانه كه از انتهاي جزيره بوارين مرز مشترك ايران و عراق را تشكيل مي‌دهد و در دوره عثماني و همچنين بعد از تشكيل كشور عراق مورد مطامع همسايه غربي ايران بوده است. اين مناقشه با قرارداد 1975 الجزاير هموار شد ولي رژيم عراق با لغو آن در شهريور 1359 و تحميل جنگ به جمهوري اسلامي قصد تسلط و تثبيت حاكميت بر آن را داشت كه موفق نشد و مجددا با پذيرش قرارداد 1975، مالكيت مشترك ايران و عراق را پذيرفت.اروند کنار یكی از بخش های شبه جزیره آبادان است كه در 48 كیلومتری جنوب شرقی آبادان و در انتهای جاده آبادان-اروندكنار واقع شده است. این منطقه شاهد یكی از موفق ترین و بزرگ ترین نبرهای دوران دفاع مقدس می باشد. در عملیات والفجر8 غواصان خط شكن شبانه از اروند گذشته، خط دشمن را شكسته و موفق به آزادسازی منطقه فاو شدند. این عملیات ضربه مهلكی بر كمر ارتش بعث وارد آورد.

پادگان دژ خرمشهر

پادگان دژ که در شمال خرمشهر به فاصله چند کیلومتری شرق جاده خرمشهر – اهواز واقع شده، با استعداد یک گردان مستقل، وظیفه حراست از دژهای مرزی را بر عهده داشت.در طرح‌هاي‌ نظامي‌ قبل‌ از انقلاب‌ پيش‌بيني‌ شده‌ بودكه‌ در صورت‌ حمله‌ي‌ عراق به‌ خوزستان‌، دژهاي‌ مرزي‌ عمليات‌تأخيري‌ انجام‌ مي‌دهند تا فرصت‌ لازم‌ براي‌ حضور لشگرهاي‌ نيروي‌زميني‌ ارتش‌ به‌ دست‌ آيد. به‌ همين‌ منظور در پادگان‌ دژ كه‌ فرماندهي‌پاسگاه‌هاي‌ دژ را نيز بر عهده‌ داشت‌، سلاح‌ و مهمات‌ كافي‌ براي‌ يك‌مقاومت‌ چهل‌ و هشت‌ ساعته‌ ذخيره‌ شده‌ بود؛  روز 13 مهر عراقی ها از سمت شمال به نزدیکی پادگان دژ رسیدند و پس از درگیری های مکرر، سرانجام در حالی که نبردی شدید در خرمشهر میان متجاوزان و مدافعان جریان داشت، بسیاری به دست ارتش عراق افتاد. در حالی که مهمات و سلاح های پادگان دژ نیاز حیاتی مدافعان خرمشهر بود که امکان استفاده از آن برای آنها فراهم نشد.

حضرت آيت الله خامنه‌اي رهبر معظّم انقلاب اسلامي در پيامي به مناسبت آغاز سال نو، سال جديد را سالي مهم خواندند و با ابراز اميدواري درباره غلبه قدرت ايماني ملت ايران بر همه حوادث و تحولات اين سال، افزودند: با توجه به اهميت "حياتي و اساسيِ مصرف مدبرانه و عاقلانه منابع كشور"، سال جديد را در همه زمينه ها و امور، سال اصلاح الگوي مصرف مي دانم.
ايشان، نزديكي نوروز امسال را به ايام ولادت خاتم النبيين(ص) و امام جعفر صادق(ع)، باعث شرافت بيشتر عيد نوروز دانستند و با تبريك اين عيد سعيد به آحاد ملت عزيز ايران، هم ميهنان خارج از كشور و ملتهايي كه نوروز را گرامي مي دارند، براي همگان سالي سرشار از نيكويي و سعادت آرزو كردند.
رهبر انقلاب اسلامي سال 87 را سالي پُر ماجرا خواندند و با اشاره به حوادث مهم داخلي و خارجي اين سال خاطر نشان كردند: سال 87 با خبرهاي خوش هسته اي كه اثبات كننده توانايي ملت ايران و دانشمندان متبحر اين سرزمين بود، آغاز شد و پرتاب ماهواره اميد، ايران را در اين سال در رديف چند كشور صاحب اين فناوري مهم قرار داد كه اين پيشرفتهاي حقيقتاً شگفت آور، اَرج و اعتبار جديدي براي ملت ايران به همراه آورده است.
حضرت آيت الله خامنه اي با اشاره به راه اندازي موقت و آزمايشي نيروگاه بوشهر افزودند: دنيا قانع شده است كه راه پيشرفت هسته اي ملت ايران را نمي شود بست زيرا  پيشرفتهاي ايران در عرصه هاي مختلف علمي و غير علمي، نشان دهنده  بي اثر بودن تحريم هاست و اثبات مي كند كه ملت بزرگ ايران از درون مي جوشد و رشد مي‌كند و با اتكاء به جوانان پُر تلاش و سرافراز خود، تبليغات و ترفندهاي دشمنان را خنثي مي‌نمايد.
رهبر انقلاب اسلامي در اين پيام نوروزي همچنين با اشاره به تشكيل مجلس هشتم و كارهاي خوبي كه مجلس و دولت با همكاري يكديگر انجام داده اند افزودند: اميدواريم اين همكاريها همچنان ادامه داشته باشد.
ايشان در زمينه مسائل اقتصادي به بحران عظيم اقتصادي جهان اشاره و خاطر نشان كردند: برغم اين بحران بزرگ كه از آمريكا شروع شد و طوفان سهمگيني در جهان ايجاد كرد و با وجود تحريمها، مسئولان كشور توانستند كشور و ملت را از افتادن در موج عظيم مشكلات ناشي از بحران جهاني تا حدود زيادي، دور نگه دارند كه البته بايد همچنان مراقب بود و تلاش كرد تا انشاءاله پيشرفتهاي اقتصادي روزبروز شكوفاتر شود.
حضرت آيت الله خامنه اي از بروز نوآوريها و شكوفاييهاي چشم گير در سال 87 ابراز خرسندي كردند و افزودند: عمل به اين شعار در مرحله مقدماتي خوب بوده است اما بايد شعار نوآوري و شكوفايي را همچنان با جديت پيگيري كنيم تا به فضل الهي، به نقطه اي كه شايسته ملت ايران است برسيم.
ايشان همچنين در تشريح مسائل مهم جهاني در سال 87 ، علاوه بر بحران اقتصادي جهاني، به حمله ناكام 22 روزه رژيم صهيونيستي به غزه و مقاومت تحسين برانگيز مردم مظلوم فلسطين اشاره و تأكيد كردند: شكست مفتضحانه صهيونيستها، اين تجربه بسيار مهم را براي مردم دنيا به ارمغان آورد كه مي توانند در مقابل ستمگران بايستند و پيروز شوند.
رهبر انقلاب اسلامي سال جديد را سالي مهم دانستند و با اشاره به دعاي حلول سال نو افزودند: تبديل احوال ملت ايران به نيكوترين احوال، نيازمند توجه و لطف پروردگار است اما بايد متوجه بود كه جلب "لطف و رحمت الهي" به تلاش و همت آحاد مردم براي ايجاد تحول در زندگي شخصي و اجتماعي بستگي دارد.
ايشان در تشريح زمينه هايي كه نيازمند تغيير و تحول جدي است به موضوع "اسرافهاي شخصي و عمومي" و مصرف بي رويه منابع مختلف كشور اشاره كردند و افزودند: اسلام عزيز و همه عقلاي عالم، بر اين نكته تأكيد مي كنند كه مصرف بايد مدبرانه و عاقلانه مديريت شود.
رهبر انقلاب اسلامي در پايان پيام نوروزي تأكيد كردند: همه ما بخصوص مسئولان قواي سه گانه، شخصيتهاي اجتماعي و آحاد مردم بايد در سال جديد در مسير تحقق اين شعار "مهم، حياتي و اساسي" يعني"اصلاح الگوي مصرف در همه زمينه‌ها"،  برنامه ريزي و حركت كنيم تا با استفاده صحيح و مدبرانه از منابع كشور، مصداق برجسته اي از تبديل احوال ملت به نيكوترين حالها، ظهور و بروز يابد.