به مناسبت سالگرد شهادت دکتر چمران یه دلنوشته ای رو از دوست عزیزم امین عارفی براتون میزارم

بسم رب الشهداء و الصدیقین


امروز دوست دارم برای تو بنویسم
برای تو مصطفی
امروز میخوام یه شمع خوشگل و پر نور فقط به عشق خودت روشن کنم

مصطفی جان کاش دست و پامون بسته نبود کاش محدودت نمیکردیم به انتهای خرداد. هر چند که با این بضاعتی ناچیزی که در شناختنت دارم خوب میدونم که محدود به زمان و مکان ما نیستی
تو متعلق به انسانیتی
تو خودتو وقف انسانیت کرده بودی
امام هم به مبارزان و مجاهدهایی مثل شما نگاه کردن و فرمودن
جنگ ما جنگ عقیده است. جنگ ما جنگ فقر و غناست. جنگ ما مرز و جغرافیا نمیشناسه.
همه اینها تعریف و تحسین یه عارف بزرگه از شاگردان مکتبش.

مصطفی جان
امروز که به مدد دوستدارانت توی محله‌های شهرمون تصویر زیبا و خوش سیرت و خوش صورتت رو میبینم. نشاط زیادی تو وجودم به غلیان درمیاد. از شدت هیجان زیاد بی اختیار اشکهام جاری میشه
تو چقدر خوبی و دوست داشتنی.
دیروز با دیدن عکست به دوستم گفتم: کاش چمران رو به چشم ظاهر هم میتونستیم ببینیم. کاش با دیدن اشکهای چمران که برای بشریت میریخت ميتونستم شور بگیریم.

چمران عزیز زبونم الکنه از وصفت
دوست دارم دست مهربونت رو یه بار دیگه رو سر رنج کشیده‌ها بکشی. قوت قلبوشون بشی و با نگاه مردونه‌ات بگی که برای دفاع از اونها مبارزه میکنی.

چمران
چمران
چمران
چقدر دوست دارم اسمت قشنگتو صدا کنم
کاش میشد تو سالگرد شهادتت فقط به تصاویرت اکتفا نمیکردیم. 
کاش کنار عکسهات کسی بایسته و از زهد و پارسایی و شهامت و رشادتت، از شجاعتهات برای جوونهای این مرز و بوم حرف بزنه.
كاش .......

 
اين شعرو كه حتما شنيدي

کعبه یک سنگ نشان است که ره گم نشود
حاجی احرام دگر بند، ببین یار کجاست

تا حالا نشنیدم که بگن حاج چمران
ولی وقتی خوب نگاه میکنم میبینم کارهایی که تو کردی همون اعمالی هست که حاجیها انجام میدن. با اینکه میتونستی گوشه عافیت رو اختیار کنی و همه وسایل رسیدن به مقام و منصب هم برات فراهم بود. عزم دیدار یار کردی و با پوشیدن لباس رزم، محرم شدی و تمام لذتهای دنیوی رو بر خودت حرام کردی.

مصطفی جان کاش بیان و تو گوشه گوشه شهر از تو بگن تا جوونها محکمتر از قبل پای ارزشهاشون بمونن و بدونن که چقدر الگوهای شرف و آزادگی دارن که میتونن تا قیام قیامت به اونها افتخار کنن و ازشون مدد بگیرن.
 
من قسم میخورم که دشت آزادگان برای تو صفا بود و مروه
مصطفی عزیز
مردم محروم دشت آزادگان همه و همه به تو افتخار میکنن. همه عاشقت هستن. تو توشه‌های صداقت و صفا و مروت رو تو دشت آزادگان به همه نشون دادی.
 
به سونگرد که قدم بذاری میبینی که همه جا اسمت سر زبونهاست
مخابرات شهید چمران
دبستان شهید چمران
درمانگاه شهید چمران
خیابان شهید چمران
مردم خونگرم جنوب، و مخصوصا اهالی مظلوم دشت آزادگان انگار فقط تو رو میشناسن.

از رمی جمرات میخوام بگم
تو به شیطان واقعی، سنگ که نه، هجوم بردی، حمله کردی و پوزه‌اش رو به خاک مذلت کشوندی
وقتی یه عده تو محاصره میافتن سعی میکنن تو اولین فرصت، حلقه محاصره رو بشکنن و عقب نشینی کنن. ولی کجان اونهایی که بیان و جنگهای چریکی رو از اول پای درس تو یاد بگیرن.
کسانی که تو سوسنگرد تو حلقه محاصره تانکهای عراقی گیر افتاده بودن دیدن که چطور هلی کوپتر تو رو دقیقا میون حلقه محاصره پیاده کرد و اونهایی که تو رو تو اون لحظه دیدن که به کمکشون رفتی اگه تمام دنیا رو هم بهشون میدادن اینقدر خوشحال نمیشدن.
کجان اون عراقیهایی که بیان و بگن که دیدن
تو نیروهات رو بعد از شکستن حلقه محاصره به عقب فرستادی و خودت یکه و تنها موندی و جنگیدی
اینقدر جنگیدی تا امید اونها رو ناامید کردی
تو مجروح شده بودی و خسته
ولی با این حال نشون میدادی که معرفت عاشورا رو خوب درک کردی

دهلاویه نقطه رهایی بود برای تو با اقتدا به ابراهیم (ع) نفس اماره را سر بریدی و خودت را به قربانگاه معشوق رساندی.

مصطفی جان کاش عکسهای تو همیشه در همه جا بچشم بیاد
مصطفی جان دست منم بگیر
مصطفی جان از کودکی‌ام عاشق وصال جانانه‌ات بودم
برام دعا کن
که من هم عاشق وصالی جانانه‌ام

یا علی مددی